DZIEŃ BABCI

Dzisiaj naszej babci święto,
dla Niej zawsze znajdę czas.
Czy dziś będzie wypoczętą
- wiem z uśmiechem przyjmie nas.

Będzie torcik i życzenia,
będę ja,  mój mały brat.
Wiele mam do powiedzenia,
zanim gdzieś wyjadę w świat.



Dzisiaj babci dam paczuszkę,
tajemnica w niej tam tkwi.
Mój braciszek na paluszkach
z pieskiem też wtóruje mi.

Dziś babuni dziękujemy,
za jej troski, za jej czas.
W sercach miłość jej niesiemy,
za jej miłość, ciepło, blask.

Nawet dziś nam bajki czyta,
przy kominku jak sprzed lat.
Lekcje sprawdza mi w zeszytach,
chce by każdy był z nas chwat.

Babuleńka dziś zmęczona,
do pokoju zamknę drzwi.
Jutro będę w jej ramionach,
dzisiaj niechaj smacznie śpi.

Gdy wyjadę w świat daleki,
pozostanie z babcią brat,
gdy pokonam morza, rzeki,
babci będzie wciąż mi brak.

Chcę babuniu żebyś żyła,
tak jak długo będzie świat.
Żebyś z nami babciu była,
pragnę ja i pragnie brat.

dn.24.11.2014r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obrazek z internetu)

STARY DOMEK, BABCIA I DZIADEK

Stary domek kryty strzechą,
obok domku stary sad.
Babcia z dziadkiem
w nim mieszkała,
w domku tym panował ład.

W starym sadzie uli kilka,
dziadek w lecie zbierał miód.
A w kurniku kurek kilka,
było mleczko, jajka, miód.

Wiosną drzewa zakwitały,
jak cudownie pachniał sad.
Cieszył się króliczek mały,
który w sadzie trawkę jadł.

Czasem bieda zaglądała,
bo nie mieli za co żyć.
Koza Zyta ratowała,
mogli mleczko kozie pić.

Babcia kózkę wydoiła,
niosła mleczka pełen dzban.
Jeszcze nalać nie zdążyła,
przy miseczce kotek stał.

A, gdy wypił kozie mleczko,
i miseczce było lżej.
Miauczał Mruczek nad miseczką,
jakby mówił: jeszcze wlej...

Sprawiedliwie podzieliłam,
byśmy mogli wszyscy żyć.

Pajdę chleba ukroiła,
dziadek mleczko lubił pić.

Na ławeczkę swą siadali,
siadał przy nich Mruczek-kot.
Swego Mruczka podziwiali,
jak wdrapywał się na płot.

Dziadek miał swego konika,
nie takiego co mu rżał.
Kosił trawkę, konik fikał,
na skrzypeczkach pięknie grał.

Mieli łączkę  tuż nad rzeką,
mieli swój szczęśliwy świat.
Babcia życiem się cieszyła,
dziadek z życia też był rad.



Żyli długo i szczęśliwie,
nie czekali już na cud.
Kózka mleczko im dawała,
pszczółki im dawały miód.

dn.03.07.2015r.
autor-Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obrazek z Internetu)