Mała Jasia i Krasnale

 

Przy samym lesie Jasia mieszkała,
brała koszyczek i szła przez las.
Nawet z ptaszkami tam rozmawiała,
miło spędzała z nimi swój czas.

Szukała Jasia w lesie przygody,
i jej pragnęła ze wszystkich sił.
Może tu rosną tylko jagody,
czy tylko w bajkach krasnalek żył?

Siadła pod drzewem Jasia zdziwiona,
chyba był przy niej jej Anioł Stróż.
Bo, gdy już była bardzo zmęczona,
to usłyszała – oczka swe zmruż.

I nie wiedziała, kiedy zasnęła,
może się słodki sen Jasi śnił.
Wstała, koszyczek do rączki wzięła,
gdzie jest Aniołek co ze mną był?

Pewnie Aniołek jest teraz w Niebie,
tak pragnę Ciebie ze wszystkich sił.
Jesteś Aniele ze mną w potrzebie,
byłam szczęśliwa, gdyś przy mnie był.

Już na obiadek do domu wraca,
mamusia czeka, już na mnie czas.
Trochę się boi, co rusz obraca,
ptaszki śpiewają i szumi las.

Nagle stanęła, oczkom nie wierzy,
pod muchomorkiem krasnale śpią.
Szukała przygód, szukała przeżyć,
nie tylko w bajkach krasnale są.


Patrzy jak słodko śpią dwaj krasnale,
w ich uszach dźwięczy i huk i stuk.
Pracują ciężko te leśne drwale,
a przy nich czuwa przyjaciel żuk.

Dzisiaj nie będę im przeszkadzała,
dziś są zmęczeni, niech sobie śpią.
Jutro do lasku znów tu przybiegnę,
może zobaczę krasnali dom?

Może posprzątam małe mieszkanko,
nie mają czasu, pomogę im.
Jutro im zrobię pyszne śniadanko,
nim wyjdą z domu i zamkną drzwi.

Dzisiaj odchodzę już cichuteńko,
żegnam krasnali, spieszę się już.
Jutro na ustach przyjdę z piosenką,
a przy mnie będzie mój Anioł Stróż.

Kochanej Siostrzyczce Jasi - Ula

dn.12.06.2015r.
autor-Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obrazek z Internetu)

IDZIE, IDZIE JESIEŃ

Ciepluteńkie lato było,
jej promyczków zostawiło.
Jesień chyba dziś zaspana
i nie spieszy się od rana.



Idzie jesień pomalutku,
jest już w sadzie i w ogródku.
Jest na łąkach i jest w lesie,
pomaleńku idzie jesień.

Pojedyńczo lecą liście,
idzie jesień uroczyście.
Jakby chciała nas nie zranić
w słońcu chce się z nami pławić.

Jeszcze da nam "babie lato",
dziękujemy jej już za to.
Liście będą wybarwione,
ozdobione jej welonem.

W pajęczynkach będą łąki,
pochowały się biedronki.
A czerwona jarzębina
piękną jesień przypomina.

Raniuteńko w kroplach rosy
kąpią sie cudowne wrzosy
A sarenki i zajace,
gdzieś żerują hen na łące.

Jeżyk robi swe zapasy,
wszystko to na ciężkie czasy.
Boćka już nie spotkasz w stawie,
odleciały już zurawie.

Jeszcze ciepło, choć już wrzesień,
idzie, idzie polska jesień...

 

MAŁY ALEK I GRZYBEK Z KOMINKIEM

W lesie, na grzybach mamusia z synkiem,
Alek zobaczył grzybek z kominkiem.
Taki jak kiedyś przyśnił się mi,
widzisz - ten grzybek ma okna, drzwi.


W tym większym domku mieszka ślimaczek,
wyjdzie na spacer to go zobaczę.
Nad drzwiami wisi śliczny dzwoneczek,
pewnie dla gości i dla wycieczek.

Na pajęczynce już pająk stary,
popatrz - na nosie ma okulary.
A wkoło grzybków śliczny płoteczek,
wszystko podziwia mały Aleczek.

W ogródku stoi skrzynka na listy,
które przynosi żuczek złocisty.
Listy odbiera biedronka, mrówka,
jakaż to dla mnie jest łamigłówka.

Na mniejszym grzybku stoi antenka,
jest taka krucha i taka cienka.
Tu połączenie mają ze światem.
widziałaś - ślimak szedł pod krawatem.

Bardzo uważnie przyjrzał się mi,
on wszedł do domku i zamknął drzwi.
Spójrz przez okienko - ślimaczek śpi,
bo na wycieczce był kilka dni.

Przy małym domku stoi drabinka,
to dla ślimaczka i jego synka.
I bieroneczka po niej się skrada,
aby zobaczyć z góry sąsiada.

Biedronkę, mrówkę zapytać chcę,
czy grają w sieci też w jakąś grę?
Wiesz - zapytałem, meila ich mam,
mówią, że grają w to co ja gram.

Jutro im zrobię nową antenkę.
Słyszysz - biedronka śpiewa piosenkę.

Kochanemu Wnuczkowi Aleczkowi - babcia Ula

dn.13.06.2015r.
autor-Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obrazek z netu)